De eerste week in Colombia

Hallo iedereen,

Inmiddels woon ik anderhalve week in Colombia en ben nog bezig mijzelf te installeren. Terwijl ik hier nog druk mee  ben, wil ik iedereen allereerst bedanken voor de positieve berichten en het ondersteunen van mijn werk.

Zoals iedereen het fijn vindt om gesteund te worden, vind ik dat natuurlijk ook, ik blijf altijd verwonderd over de steun die iedereen mij geeft van bidden tot geven. Het blijft, nogmaals, voor mij wonderlijk en daarom wil ik iedereen bedanken.

De afgelopen anderhalve week en de aankomende tijd staan in het teken van dingen opstarten en een eigen plekje vinden in Colombia, maar ook het dagelijkse ritme/leven oppakken in combinatie met werk.

De afgelopen dagen ben ik bezig geweest met simpele dingen zoals telefoonkaartjes regelen, verblijf qua huis, buskaartjes en wat dingen aanschaffen zoals bijvoorbeeld handdoekjes en dergelijke, het zit hem soms in de kleine dingen. Op dit moment ben ik op huizenjacht en hierbij komt altijd heel wat kijken. Je moet allereerst huizen zoeken in bepaalde wijken vanwege de veiligheid.

In Bogotá kun je zeker niet overal wonen; in sommige wijken kan je gewoon niet komen of zelfs maar in de buurt wonen. Daarnaast moet je rekening houden met de afstand, Bogotá is een enorme stad en daardoor vanzelfsprekend enorm druk.

Op Google staat nog dat er ongeveer 7 miljoen mensen in Bogotá wonen, maar de werkelijkheid is, volgens de Colombianen, dat Bogotá bijna dubbel zo groot is, het telt namelijk 11 miljoen inwoners.  Mede doordat er op dit moment ook vele Venezolaanse vluchtelingen in Bogotá zijn. Dit is onder andere te zien in de bussen, waar gebedeld wordt om geld, meestal zijn dit heel kleine kinderen en ook zie je overal complete gezinnen op straat leven.

En als laatste is het belangrijk om in de buurt van collega’s te wonen, dit vanwege het feit ik de Spaanse taal nog niet helemaal onder de knie heb. Ik hoop dat ik snel een plekje mag vinden en zodoende ook een echt thuis heb. Tenslotte is het gewoon fijn om in een ander land een eigen plekje voor jezelf te hebben waarbij je jezelf echt thuisvoelt.

Even terug naar mijn eerste dagen in Colombia, het voelt goed om terug te zijn maar het begin is altijd even wennen. Je moet weer helemaal inkomen en je moet ook je dagelijkse ritme vinden. Natuurlijk heb ik er lange tijd naar toegeleefd maar als je er eenmaal bent is het toch ook weer even gek. Langzaam begin ik te beseffen dat ik daadwerkelijk in Colombia ben en hier ook aan het werk ben. Qua werk moet je bedenken dat dit soms nog erg lastig is, omdat ik de Spaanse taal nog niet onder controle heb. De basis is aanwezig maar dit is natuurlijk niet voldoende, gelukkig leer je snel omdat bijna niemand hier Engels spreekt en je dus wel Spaans móet spreken. Daarom hoop ik de komende tijd voor een aantal uur per week Spaanse les te nemen.

Ondertussen probeer ik waar ik kan te helpen; dit kan van timmeren tot kleine gesprekjes voeren met kinderen/jeugd zijn. Ik vind het gewoon belangrijk om jezelf nergens te groot voor te voelen, maar zeker in het begin jezelf overal voor open te stellen. Je bouwt hier ook vriendschappen en vertrouwen mee op. Daarnaast is mijn mening dat je als hulpverlener jezelf nederig moet opstellen en overal voor open te staan. Het is belangrijk te beseffen dat je niet komt om dingen te veranderen en aan te passen, maar om hulp te bieden.

Het is al met al fijn om terug te zijn in Colombia.  De mensen zijn ontzettend vriendelijk en lief,  proberen overal te helpen en geven je de tijd om iets in gebrekkig Spaans te vertellen. Ze lachen je niet uit maar proberen alles om je op je gemak te stellen.  Ik vind de Colombiaanse bevolking erg speciaal, natuurlijk ben ik er in,  met mijn vorige bezoek erbij genomen, krap anderhalve maand,  dus is het snel om zoiets te zeggen, maar toch is dit mijn gevoel en zie ik het elke keer terug komen.

Een klein voorbeeldje: terwijl ik met iets anders bezig was en tegelijkertijd  aan het bellen,  zoals de meeste mannen kan ik geen twee dingen tegelijk, daardoor viel ik uit balans op het bed en ging ik boven op mijn nieuwe bril zitten. Jullie begrijpen dat wanneer ik boven op een bril ga zitten, ik na dit incident niet béter door mijn bril kan kijken. In enige paniek ben ik snel naar de opticien gegaan om daar redelijk verontrust binnen te komen en uit te leggen wat er gebeurd was. Gelukkig gaan deze basisgesprekjes wel goed, waar vervolgens de vrouw die me hielp zei : “Eerst even relaxed worden, maak je niet druk,  ik ga hem voor je proberen te repareren”. Uiteindelijk kwam ze toestemming vragen of ze met een tangetje mocht beginnen.  Gezien de status van de bril, kon dit tangetje weinig kwaad mocht het misgaan. Vervolgens is deze mevrouw 15 minuten aan de slag geweest met mijn bril en ben ik inmiddels dit aan het typen met mijn bril weer op. Oké, hij staat een beetje scheef,  maar hoe vriendelijk deze vrouw mij hielp en het gek vond dat ik überhaupt vroeg of het wat kostte, terwijl de winkel eigenlijk net gesloten was zij me dus ruim over haar werktijd heeft geholpen en ook nog een koffietje aanbood….. Dit is slechts een voorbeeld hoe Colombianen kunnen zijn.

De aankomende tijd hoop ik dus op huizenjacht te gaan,  terug naar school en natuurlijk te werken.

Over werk gesproken, we zijn druk bezig om te kijken waarbij ik het beste kan helpen met mijn achtergrond als sociaal werker. Één ding is vrij zeker: ik mag in het Cuava project werken. Dit is een project voor jongeren die veelal wees zijn of op straat hebben geleefd en weer bezig zijn met opbouwen van een nieuwe toekomst, ik hoop hen hierin te helpen en te begeleiden. Een volgende keer hoop ik wat meer hierover te vertellen.

Nogmaals bedankt en groetjes uit Colombia.

Frans Jr.

Categories :

2 Comments

  • Nelllie schreef:

    Frans,heerlijk he die bevolking wat bij ons Nederlanders niet kan ,kan bij hun wel die vriendelijkheid en flexibiliteit daar kunnen we veel van leren.Wij hopen volgend jr 29 febr naar Colombia tekomen tot 17 april.De tickets zijn al geregeld nu nog de inentingen en voor Valentina een Colombiaans paspoort.Eens een Colombiaan altijd een Colombiaan zo denken hun.
    Veel zegen daar

    • Frans Weller Jr schreef:

      Beste Nellie, Dank voor je reactie. Zeker waar, zijn echt super vriendelijk. Leuk dat jullie naar Colombia komen. Wellicht past het in jullie reisschema om elkaar te ontmoeten. Succes met de voorbereidingen en tot ziens. gr frans jr

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *